Het Liberaal Vlaams Studentenverbond Gent wil bij deze reageren op de actie Occupy Universiteit Gent en duiden hoe wij ons verhouden tegenover de Occupy-beweging en de indignados.
Geen tegengestelden
De afgelopen maanden volgden wij met grote belangstelling 2 interessante bewegingen die zich manifesteerden. Hoewel het merendeel van de deelnemers andere oplossingen naar voor schuift dan wij, willen we jullie er op wijzen dat er opvallend veel gelijkenissen bestaan tussen de liberale standpunten en de terechte opmerkingen van deze protesterende jongeren.
Deze jongeren kaarten immers ook de vele wantoestanden aan die zich op dit moment afspelen: de sociale bloedbaden en het gedwongen collectiviseren van de verliezen van diverse financiële instellingen.
Onze toekomst staat op het spel!
Over de bankencrisis zijn wij altijd zeer consequent geweest in ons standpunt: vanaf het begin van de crash in 2008 hebben wij ons verzet tegen het zogenaamde onvoorwaardelijk ‘redden van de banken’. Deze operaties, die door overheden overal in onze westerse wereld uitgevoerd zijn, vinden wij een ware schande. Banken konden te grote risico’s nemen. Immers, indien ze winst maakten, kregen de bankiers en de aandeelhouders de winsten, maar bij verlies diende de belastingbetaler op te draaien voor dit wanbeleid. Door deze reddingsoperaties ontstaat een zogenaamde ‘moral hazard’: de bankiers weten dat ze gered zullen worden als het fout loopt en dus gaat men door met structureel te grote risico’s nemen. De banken werden “Too Big To Fail”.
Een verbijsterend voorbeeld hiervan is Dexia. Hier wordt pijnlijk duidelijk hoe de bestuurders en onze politici in de gemeentelijke holding gigantische risico’s hebben genomen met renteswaps en het bedrijf zo gebracht hebben tot het punt waar het zich vandaag bevindt: aan de afgrond. Gisteren (woensdag 16 november 2011) zagen we dan nog dat de overheid ook Arco, het belegingsvehikel van de christelijke vakbond, zal vergoeden bij een faillissement. Een ware schande als je weet wat voor prangende sociale problemen er momenteel aan de hand zijn.
Wij kijken dan ook vol frustratie en met pijn in het hart naar de sociale bloedbaden die zich momenteel stellen in allerhande Europese landen. Wij waren altijd al overtuigd van het feit dat het huidige doorgedreven Rijnlandmodel een onhoudbaar systeem is. Iedere maatregel van uitstel zorgt er dan ook voor dat de landing des te harder wordt.
Dat is duidelijk hetgeen we in landen als Griekenland, maar ook in mindere mate bij ons, vaststellen. In plaats van een structureel beleid van transparantie en efficiëntie, heeft men geopteerd voor een systeem van politieke afhankelijkheid en dus korte-termijn-denken.
De geboden oplossingen zijn dan ook niet meer dan een doekje voor het bloeden en uitstel van de harde terugval die zal volgen. Het herschikken van schulden op langere termijn zal er voor zorgen dat de huidige jongeren, onze generatie, zullen mogen opdraaien voor het afgrijselijke wanbeleid van de afgelopen decennia.
Oorzaken en gevolgen
Nu, er bestaat een fundamenteel verschil tussen onze maatschappijvisie en die van ALS. Wij gaan uit van een samenlevingsmodel waarin de overheid minder dirigistisch is, waarin mensen zelf hun levenspad kunnen bepalen en waarin men zelf het heft in handen kan nemen voor iets te maken van zijn leven en zo een meerwaarde kan betekenen voor de hele samenleving. Zij zijn echter van mening dat meer taxatie, meer publieke instanties en minder individuele vrijheid en dus meer van ditzelfde de oplossing van de problemen zijn.
We gaan niet ontkennen dat de markt een grote rol heeft gespeeld in het verspreiden van de huidige crisis. Integendeel, wij erkennen dit zelfs. Maar, en dit is heel belangrijk, wat zij ‘kapitalisme’ noemen, is niet hetzelfde als wat wij onderschrijven. Meer nog: hetgeen ‘zij’ kapitalisme (in de zin waarin zij het begrijpen) verschillend maakt van onze vrije-markt visie is net hetzelfde als wat wij verwerpen. Wij zijn tegen een centrale bank die onbeperkt geld kan drukken, dit aan banken kan geven en zo de gehele bevolking (en vooral de meest armen onder ons) verarmt via inflatie en daling van koopkracht. Wij zijn tegen grote bedrijven die een monopoliepositie kunnen verkrijgen via overheidsinterventie en onteigening. Wij bekampen subsidiëring en privileges van grote ondernemingen tegenover de gewone man.
Wat ALS als oorzaak van de crisis ziet (onverantwoord gedrag bij de banken), zien wij als een gevolg van slecht overheidsbeleid. Niet de gevolgen, maar de oorzaken dienen aangepakt te worden. Niet de financiële producten die de crisis verspreid hebben moeten aangepakt worden, maar wel het huizenbeleid in de VS dat dit onverantwoorde gedrag mogelijk maakte. Niet de banken moeten worden belast, maar banken moeten (veel hogere) reserves aanhouden zodat het piramidespel ophoudt en een zogenaamde ’bank-run’ uitgesloten is. Niet de te lage inkomsten van de overheid dienen gecompenseerd te worden door extra belastingen, maar de uitgaven moeten naar omlaag.
Hierbij willen we nog benadrukken dat belastingen niet uit het niets komen, maar dat iedere belasting (ook een vermogenstaks of belasten van bedrijven) op kap van de gehele samenleving terechtkomt.
Wat ALS ook durft beweren, als je een vermogenstaks invoert dan zal dit resulteren in zaken zoals minder investeringen, minder spaartegoeden om uitgeleend te worden aan jonge starters, lagere lonen en minder werkgelegenheid. Minder welvaartscreatie zorgt er dan weer voor dat er ook minder ruimte is voor herverdeling.
onderwijs
Tot slot willen wij reageren op het ideologische onderwijsstandpunt van ALS, iets waar ze vandaag de, nochtans politiek neutrale Occupy-beweging, voor misbruikt. Ze beweren dat onderwijs volledig gratis moet worden gemaakt, opdat de zogenaamde 99% kan studeren. Er dient te worden opgemerkt dat vandaag de dag, alle goedkope inschrijvingsgelden ten spijt, het grote merendeel van de studenten in België minimaal uit de middenklasse komen. Het aantal studenten die uit een echt arme omgeving komen, is beperkt. Daarenboven bestaan er op quasi alle universiteiten (en al zeker op de topuniversiteiten in de Angelsaksische wereld) speciale tarieven en/of studiebeurzen voor mensen uit een kansarme omgeving. Zelfs, in het omgekeerde geval, bij een verhoging van het bedrag dat je als student zelf dient te betalen zouden de armen niet diegenen zijn die ‘geraakt’ worden. Daarenboven: Is het dan zo sociaal rechtvaardig dat studenten die voornamelijk uit ‘betere’ gezinnen komen en door hun studie uitzicht hebben op een goed inkomen op kosten van de hele samenleving (en dus de armen) studeren? Wij vinden het niet echt rechtvaardig dat men op hun kap een gegoede positie kan bereiken en nooit zelf zal opdraaien voor de kosten.
Wij hebben in het verleden dan ook meermaals gepleit voor alternatieve financieringsmethodes van het onderwijs, zoals een onderwijsvoucher die door mensen, die niet het privilege hebben om te kunnen studeren, kan gebruikt worden voor andere vormen van onderwijs, zoals bijscholingen.
Wij willen jullie danken voor jullie aandacht voor onze boodschap. Ben je het niet eens met wat we hier gezegd hebben of net wel? Discussieer gewoon mee op de blogpost van deze ‘Slaet opten Trommele’ op lvsvgent.be!
